Korekcja wzroku
Zdrowy wzrok i okulistyka

Posts Tagged ‘ortopedia’

ZABURZENIA KURCZLIWOSCI MIESNIA SERCOWEGO (INOTROPOWE)

Posted in Uncategorized  by admin
July 28th, 2016

ZABURZENIA KURCZLIWOŚCI MIĘŚNIA SERCOWEGO (INOTROPOWE). Zaburzenia kurczliwości mięśnia sercowego wiodą do powstania tętna nierównego (pulsus inaequalis), cechującego się nierównomierną wysokością fal. Skurcze słabsze mogą być bezskuteczne, wtedy powstaje tętno przerywane (pulsus intermiuens), a jeżeli skurcz bezskuteczny występuje po każdym skurczu prawidłowym tętno rzadkie (pulsus rarus). Od tętna rzadkiego, zależnego od skurczów dodatkowych (pulsus rarus extrasystolicus), tętno to różni się tym, że w pracy serca nie ma przerwy wyrównawczej. Jeżeli następuje zupełnie regularnie na przemian skurcz prawidłowy i słaby, to powstanie tętno naprzemienne (pulsus alternans). Jego cechą jest to, że na krzywej tętna nie ma po skurczu słabym przerwy wyrównawczej, w przeciwieństwie do tętna bliźniaczego. Skurcze słabsze zależą prawdopodobnie od zdrowych włókien mięśnia sercowego. Tego, natomiast włókna uszkodzone nie biorą udziału w ich powstawaniu. Po dłuższym wypoczynku uszkodzone włókna odzyskują pobudliwość i kurczliwość i sprawiają razem z włóknami zdrowymi silniejszy skurcz. [patrz też: fizjoterapia warszawa, ortopeda warszawa, ortopedia ]

Comments Off

Posts Tagged ‘ortopedia’

ZABURZENIA KURCZLIWOSCI MIESNIA SERCOWEGO (INOTROPOWE)

Posted in Uncategorized  by admin
July 28th, 2016

Odmienną postać zaburzenia przewodzenia podniet w drogach przewodzących stanowi zespół Wolff – Parkinson – Whitea. Dla tego zespołu w elektrokardiogramie jest cechujące: 1) skrócenie czasu trwania okresu P-Q do 0,08-0,11 sekundy, objawiające się zmniejszeniem odległości między końcem załamka P a początkiem zespołu komorowego QRS 2) prawidłowy czas trwania załamka P 3) załamek P może przechodzić bezpośrednio w ramię wstępujące zespołu QRS 4) przedłużenie zespołu komorowego. QRS powyżej 0,1 sekundy 5) zniekształcenie zespołu QRS polegające na tym, że początkowy odcinek ramienia wstępującego lub zstępującego wznosi się lub opada wolno ponad poziom linii izoelektrycznej, przechodząc następnie w dalszą, prawidłowo ukształtowaną stromą część zespołu QRS 6) odcinek S-T i załamek T mają najczęściej kierunek odwrotny niż zespół QRS. Od bloku ramienia różni się zespół Wolff-Parkinson-Whitea cechami następującymi: 1) skróceniem czasu trwania odcinka P-Q 2) kształtem zespołu komorowego QRS: początkowa część powolna, końcowa dość stroma 3) w odprowadzeniach przedsercowych opóźnieniem ujemnego wahnięcia napięcia nad komorami, w przeciwieństwie do bloku ramienia, dla którego jest znamienne opóźnianie się ujemnego wahnięcia napięcia nad komorą dotkniętą blokiem i wczesne pojawienie się nad komorą niedotkniętą blokiem. [więcej w: forum medyczne, przetargi medyczne, ortopedia ]

Comments Off

« Previous Entries